IOTT Iran - اینترنت اشیا / اخبار و مقالات اینترنت اشیا / تحولات اینترنت اشیا در زندگی روزمره ما : 4 تغییر اساسی

تحولات اینترنت اشیا در زندگی روزمره ما : 4 تغییر اساسی


تحولات اینترنت اشیا در زندگی روزمره ما : 4 تغییر اساسی

تحولات اینترنت اشیا همین حالا هم در زندگی روزمره ما قابل لمس و مشاهده است. تمامی ابزارهایی که به اینترنت متصل شده و از طریق شبکه ارتباطی زندگی ما را دستخوش تغییر قرار داده اند به نحوی تحولات اینترنت اشیا را منجر شده اند.

شاید برخی از این تحولات اینترنت اشیا ، ایده های خنده دار و بی مصرفی به نظر بیایند مانند یک توستر متصل به وای فای و یا جاتخم مرغی هوشمندی که نبود تخم مرغ را هشدار میدهد! باید گفت به هر حال این ها هم برخی از این بیش از 30 میلیارد شی اینترنت اشیا تا سال 2020 خواهند بود و باید بدانیم همین دستگاه های مزاحم به ظاهر بی مصرف پایه های تحولات اینترنت اشیا و آن آینده شگفت انگیزی را شکل میدهند که مدت ها است انتظارش را میکشیم.

اما همانطور که در ادامه میبینیم، بسیاری از اشیا این شبکه اینترنت اشیا از همان ابتدا کمک بزرگی به بهبود زندگی ما کرده اند.

در خانه

یکی ازتحولات اینترنت اشیا در خانه های هوشمند همین یخچال های هوشمندی است که بسیار سر و صدا کردند. اما اگر صادقانه بخواهیم بگویم، اینتحولات اینترنت اشیا بیش از آنکه در این مرحله زندگی را برایمان تسهیل کرده باشند، خرج روز دست ما گذاشته و نگرانیها را در رابطه با کلاهبرداری های اینترنت افزایش داده اند.

با این حال تحولات اینترنت اشیا محدود به این ابزارها و دستگاه های پر زرق و برق نیست. بسیاری از نوآوری هایی که در حوزه بهره وری انرژی با به کار بستن گجت های هوشمندی همچون ترموستات ها به وجود آمده است واقعا زندگی ما را به سوی ساحل آرامش هدایت میکند.

ترموستات‌های هوشمند کارکردی بسیار شبیه دیگر ترموستات‌ها دارند و، فقط … خُب، هوشمندتر هستند: پس از مدتی تنظیم دستی توسط صاحب خانه، این ترموستات‌ها شروع به سازگارشدن با برنامه‌های زمانی، علایق و الگوهای مصرف شخصی خواهند کرد. به این ترتیب، این ترموستات‌ها خیلی زود می‌توانند تنظیمات مصرف برق و گرمایش را برطبق عادات روزانه بهینه‌سازی کنند و حداکثر بهره‌وری در کل محیط خانه یا محل کار را به ارمغان آورند.

فناوری سنسور درونی هم به بسیاری از چنین محصولاتی این توانایی را می‌دهد که در لحظه نسبت به دمای بیرون تنظیم شوند و درصورتی که دریابند که بیش از حد لازم برق مصرف می‌کنیم، تنظیمات مقرون‌به‌صرفه‌تری را پیشنهاد کنند. قابلیت تعامل با مجموعه‌ای از برنامه‌های کاربردی تلفن همراه نیز این محصولات را قادر می‌سازد به طور خودکار تشخیص دهند که کسی در محیط نیست و براین اساس، برق را قطع کند تا ضمن کاهش چشمگیر مصرف انرژی، مزایای قابل‌توجهی نیز برای محیط زیست به ارمغان آورند.

به طور حتم سیستم‌هایی هم برای کنترل و تنظیم مصرف آب، امنیت، تهویۀ مطبوع و لوازم الکترونیکی خانگی وجود دارد (و حتی برخی از این سیستم‌ها هم‌اکنون کنترل یکجای همۀ موارد فوق را ازطریق یک پنل دیواری ممکن می‌سازند). تنها به این فکر کنید که چندبار ممکن است چراغ‌ها، رادیاتورها یا سیستم‌های HVAC (گرمایش، تهویه و تهویۀ مطبوع) در فضاهای مسکونی و تجاری در سراسر جهان بدون دلیل روشن بمانند؛ پس تأثیر احتمالی این فناوری هوشمند بر جیب و سیارۀ ما کاملاً مشهود است.

در شهر

حوزه دیگری که انتظار داریم تحولات اینترنت اشیا را به طور مشهودی در آن ببینیم، حوزه شهر و مدیریت شهری است. سیستم‌های حساس جمع‌آوری داده هم‌اکنون در سرتاسر شهرها و مراکز فعالیت شهری تعبیه شده‌اند.

برای مثال، سطل‌های زباله را درنظر بگیرید: در برخی نواحی، هم اکنون سطل‌های زبالۀ صنعتی خورشیدی به سنسورهایی مجهز شده‌اند که آن‌ها را قادر می‌سازند تشخیص دهند که تقریباً پر شده‌اند و زباله‌ها را به طور خودکار به پایین بفشارند تا جای بیشتری باز کنند. این به‌سازی ساده و مقرون‌به‌صرفه، تعداد مسیرهایی را که کامیون‌های حمل زبالۀ برخی شهرها می‌بایست برای جمع‌آوری زباله بپیمایند، به طرز شگرفی کاهش داده است و کاهش چشمگیر هزینه‌های انجام کار، بهای سوخت مصرفی، استهلاک وسیلۀ نقلیه و آسیب به محیط زیست را نیز به ارمغان آورده است.

اگرچه این ایده‌ها در حال حاضر لوکس به نظر آمده و مختص مدیران شهریی است که حاضرند در سرمایه خود ریسک کنند، اما همین ایده ها پایه های شهرهای آینده را بنا میکنند.

بخشی از تحولات اینترنت اشیا مربوط به عبور‌و‌مرور و حمل‌و‌نقل است: روشنایی هوشمند خیابان‌ها و بزرگراه‌ها می‌تواند براساس وضعیت آب‌و‌هوا و نور محیطی تنظیم شود و همچنین، عبور‌و‌مرور [وسایل نقلیه] را تشخیص دهد و براساس آن، به طور خودکار خاموش و روشن شود. به همین شکل، بسیاری از چراغ‌های راهنمایی و سیستم‌های مانیتورینگ حساس امروزی می‌توانند چرخه‌های فعالیت خود را به گونه‌ای تنظیم کنند که با تعداد وسایل نقلیه متناسب شود و درنتیجه، تعداد تصادفات و آلایندۀ ناشی از حرکت بدون دلیل خودروها را کاهش دهند.

جای پارک‌های مجهز به سنسور می‌توانند اطلاعات فضاهای خالی موجود را به صورت Wi-Fi به رانندگان ارسال کنند و تعداد دورزدن‌های آلاینده و ترافیک‌زای مردم درپی یافتن جای پارک خالی را به سرعت کاهش دهند. حتی در گذرگاه‌های پرسرعت هم جاده‌های هوشمند می‌توانند در واکنش به اطلاعات لحظه‌ای بار ترافیک، سرعت موجود و سوانح ناگهانی، لاین‌های اضافۀ مخصوص اتوبوس، کامیون، سبقت یا خرابی را باز کنند یا ببندند.

توانایی اشیا و ساختمان‌های متصل به اینترنت در کمک به کاهش راه‌بندانهای شهری تیری است که سه دستاورد را نشانه می‌رود: سرعت و راحتی بیشتر، مصرف کمتر مالیات‌های اخذشده توسط مقامات محلی و مهربانی بیشتر با کرۀ زمین.

در محیط کار

ترس بزرگ درمورد فناوری‌های هوشمند این است که مبادا سرانجام این فناوری‌ها جای انسان را بگیرند. به طور حتم، عده‌ای نگران این مسئله هستند؛ برای مثال، صنایع حرفه‌ای فعال در زمینۀ رانندگی به شکل قابل‌درکی نگران پیشرفت‌های فناوری اتومبیل‌های خودران هستند.

اما حقیقت این است که این عصر هوشمندتر گونه‌های جدید و بسیار زیادی از مشاغل را ایجاد خواهد کرد؛ مشاغلی که تنها به نقش‌های برنامه‌نویسی یا طراحی محدود نمی‌شوند (درواقع، اینترنت اشیا اساساً بر انبوه سرسام‌آور داده‌های تولید و جمع‌آوری‌شده متکی است و درنتیجه، انتظار می‌رود در سال‌های آتی، جهش عظیمی در استخدام تحلیلگران داده، افسران دیجیتال و ناظران رضایتمندی مشتری رخ دهد). و، به عقیدۀ بسیاری، این‌گونه ابداعات صرفاً مشاغل کنونی را کارآمدتر، امن‌تر و به لحاظ زیست‌محیطی پایدارتر خواهند کرد.

این موضوع به ویژه در حوزۀ تولید صدق می‌کند که در آن، بخش عمده‌ای از پیشرفت اولیه در زمینۀ فناوری هوشمند هم‌اکنون درحال انجام است. اکنون می‌توان نرخ برون‌داد و آیتم‌ها را درطول خطوط تولید دنبال کرد و علاوه بر کمک به هموارشدن جریان تولید در نواحی مشکلساز و تنظیم آن، موارد نامناسب و احتمالاً مخاطره‌آمیز عقب‌افتادگی و اختلال را کاهش داد.

به‌علاوه، می‌توان محصولات تراشه‌دار را درطول و بعد از توزیع و فروش ردیابی و به تولیدکنندگان کمک کرد این را که از کالاهایشان چگونه و کجا استفاده می‌شود بفهمند، طرح‌ها یا ذخایر خود را با رفتار و نیازهای مشتری سازگار کنند و هنگام نزدیک شدن کالاها به پایان عمر مفیدشان، آمادۀ جایگزین کردن آن‌ها باشند.

به موارد فوق این حقیقت را نیز اضافه کنید که فناوری‌های هوشمند درحال کم کردن مشقت رفت‌و‌آمدهای روزانه، دلپذیرتر کردن دفاتر کار، ایجاد سیستم‌های تولید دوستدار محیط زیست و راحت‌تر کردن شبکه‌بندی از راه دور هستند: به نظر می‌رسد اینترنت اشیا خیلی زود تقریباً بر تمامی جنبه‌های کسب‌و‌کار تأثیری شگرف بگذارد.

سلامت

و اما تحولات اینترنت اشیا در حوزه سلامت!
هم ازنظر پزشکی و هم ازنظر تناسب اندام، اینترنت اشیا پیشرفتی قابل‌توجه را در تندرستی افراد و خانواده‌ها به ارمغان می‌آورد.

هم‌اکنون ابزارهایی مانند FitBit و ساعت Apple وجود دارند؛ تجهیزات پوشیدنی فوق‌العاده محبوبی که اهداف، ساختارهای بدنی و برنامه‌های زمانی فردی را ردیابی و کنترل می‌کنند. به عقیدۀ بسیاری از مردم، این‌گونه تجهیزات ورزش منظم را به فعالیتی خوشایندتر، در دسترس تر و (به مدد اتصال آنلاین) اجتماعی‌تر، و نهایتاً منظره‌ای درکل اغواکننده‌تر، تبدیل می‌کنند.

عدۀ زیادی هم از مجموعۀ درحال گسترشی از برنامه‌های کاربردی تبلت و تلفن همراه به منظور نظارت بر استفاده جنبه‌های گوناگون دیگری از بهداشت و تندرستی، مانند الگوهای خواب، رژیم‌های غذایی و ضربان قلب، استفاده می‌کنند. در آینده‌ای نزدیک، داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط این‌گونه دستگاه‌ها (ازآنجایی‌که، بازهم، همه چیز در واقع به داده بازمی‌گردد) را می‌توان فوراً دراختیار پزشکان، فیزیوتراپیست‌ها، بیمه‌گران و حتی تیم‌های حقوقی قرار داد. پر واضح است که چنین قابلیتی می‌تواند بر سیستم‌های مراقبت بهداشتی و پرداخت غرامت تأثیر شگرفی بگذارد.

به زودی باشگاه‌ها و سالن‌های فیزیوتراپی هوشمند قادر خواهند بود سطح تناسب اندام را ارزیابی و برنامه‌های مناسب را ازطریق بررسی زیست‌سنجی انتخاب کنند و این اطلاعات را به دستگاهی در همان نزدیکی بفرستند؛ دستگاهی که فوراً تنظیم خواهد شد تا سطح موردنیاز فعالیت بدنی را نشان دهد، راهنمایی‌های اصلاحی عملی دراختیار بگذارد و پیشرفت فرد در گذر زمان را دنبال کند.

از نظرگاهی طبی‌تر، توانایی دستگاه‌های هوشمند در کمک به ردیابی و کنترل از راه دور سلامت بدنی برای بسیاری از افراد جامعه، به ویژه سالمندان و کسانی که تحت درمان طولانی‌مدت هستند، از ارزش زیادی برخوردار است.

نتیجه‌گیری

یک گام که به جلوتر حرکت کنیم، خواهیم دید که هم‌اکنون ایمپلنت ‌های زیرجلدی قادرند گزارش‌های لحظه‌ای از مشخصات حیاتی مانند قند خون افراد دیابتی را ارسال کنند (در آینده، این دستگاه‌ها حتی داروهای مناسب را نیز به طور خودکار به فرد انتقال خواهند داد). سنسورها، دوربین‌ها و سیستم‌های مانیتورینگ هوشمند به موقع به بیمارستان‌ها کمک خواهند کرد سرویس دهی بهتری داشته باشند و زمانی که می‌توان بهبودی بیمار را از راه دور ردیابی کرد و به او مشاوره داد، بتوانند نظارت بسیار مناسبی بر وضعیت بیماران در منزل داشته باشند و آنها را زودتر ترخیص کنند.‌

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *